Tam tamına 17,5 yaşındaydım o gün. Bütün eğitim hayatımı adadığım ve sonunda başardığım üniversitemin bahçesinde onunla konuşup bir ilişkinin temellerini atmak üzereyken küçük bir çocuktum. Günü birlik ilişkilerde, geçici flörtlerden hoşlanmadığımı belirtecek kadarda büyük. Üniversite hayatinin başlangıcı bu muhteşem birlikteliğinde başlangıcı oldu. Günler büyük bir hızla geçiyor ve her gecen gün aşkımızda ayni hızla büyüyordu.
 
Önce toplumdan, sonra da okulumuzdan soyutladık kendimizi. Her anımızı baş başa geçirmekten, İstanbulun keşfedilmemiş yerlerin gezmekten büyük keyif alıyorduk. Onun dinine çok bağlı olması, benim bugüne kadar bilmediğim görmediğim şeyleri yapıyor olması hoşuma gidiyor, ben de her gün yeni şeyler öğreniyordum.
 
Bu aşk romanlarından fırlamış mutlu günler daha doğrusu seneler 4 yıl sürdü. Kesintisiz 4 yıl. Bu arada o benim aileme, bende onun ailesine girmiştik. Evleneceğimiz günler sayiliydi.

       5. yılımıza girdiÄŸimiz ilk günlerinde her ÅŸey alt üst oldu hayatımda. Senelerdir görmediÄŸim bir arkadaşımı ziyarete gittim ve aşık oldum. Hayatımızda baÅŸka insanlar olmasına raÄŸmen bu garip duygusal çekim bizi yakaladı, ama hemen kendimizi toparlayarak uzaklaÅŸtık. Ä°ÅŸte yine ben eski bendim. Her ÅŸeyi çözmüş iliÅŸkime saÄŸlam bir ÅŸekilde dönmüştüm .- Döneme mimiydim yoksa Bir kaç ay sonra Ä°nternet ve chat ortamını keÅŸfettim. Seneler sonra ilk kez farklı erkeklerle konuÅŸmak gerçekten ilginçti gelmiÅŸti. Ä°leri gidip teflonlaÅŸmaya ve hatta bir kaç kez görüşmeye bile vardırmıştım iÅŸi. Ama hep kendimi haklı çıkaracak sebepler aradım. Kötü bir ÅŸey yapıyordum, onu anlatmıyordum. Yada bana öyle geliyordu.

       BaÅŸka bir adama aşık olmamla baÅŸlayan kavgaların, tartışmaların yerini ÅŸimdi chat kavgaları almaya baÅŸlamıştı. Bu seferde netten yüzünü bile görmediÄŸim bir adama aşık olmam, olayın patlama noktası oldu. Çünkü artık sözlerin yerini tokatlar almıştı. Çıktığım tatiller, görüşmeme kararları, iliÅŸkiyi kurtarma çabaları hiçbir iÅŸe yaramıyordu. Elimizde hiçbir ÅŸey kalma misti artık. Bizi bir arada tutan o güçlü baÄŸ,aÅŸk,sevgi,saygı,hoÅŸgörü. Hepsi uçup gitmiÅŸti.ÅŸaÅŸkındım. nasıl bu hala gelebilmiÅŸti her ÅŸey. Bitmeliydi. Bitecekti. Ve bitti. 5. yıldönümümüze 1 ay kala bitti büyük aÅŸk masalı.

       Biliyorum. Ben suçlu görünüyorum. Ama hala kendimi haklı çıkarmak için çok fazla sebep bulamıyorum. PiÅŸman mıyım. Hayır. 23 yaşındayım artık ve elimde kalan hala bitmemiÅŸ bir okul. Ä°liÅŸkim bitti ama okul hala duruyor. AÅŸk mı bir daha asla...