Çok sevdim seni hemde deliler gibi.. Arkadaşlarıma yapmayın dediğim şeyleri yapacak kadar sevdim seni.İçimdeki sesi beynimdeki her hücreyi susturdun bakışlarınla.Sana bakarken sanki ilk defa pamukşeker yemiş bir çocuk gibiydim.O hiç bitmeyen ağıza buruna yapışan şey gibiydin sende , benim her yerime yapıştın.o kadar sıkı sıkı yapıştın ki ,bende bunu o kadar sevdim ki ,sensizlik sanki hiç olmamıştı.
Şimdi sensizliği yaşıyorum eksik olma…
Düştüm yerlerde sürünüyorum resmen.Herkes sanki üzerime basıp geçiyor , güneş bile aydınlatmıyor beni içimi ısıtmıyor sanki.Gördüğüm şeyler sanki ilizyon gibi demin var şimdi yoklar.Bu kalp hiç atmamış gibi önceden ,kontrol etmek için elimi koyuyorum o kadar yavaş ve isteksiz atıyorki kalbim…Camı açıp haykırasım geliyor sensizliğimi göğe duyar belki biride acır bana diye…Kendime bile acıyamaz hale geldim o kadar yoğundunki sen içimde söküp atması imkansız, şimdi bunu daha iyi anlıyorum.Tek sorunum bunu nasıl kabulleneceğim.Senden nefret edemiyorum.O kadar acizmişim gibi bakıyor ki insanlar, beni dinleyenlerin gözünde görüyorum kendimi ve yinede acıyamıyorum kendime.Uzamış kirli sakalalarıma bakıp onları sıvazlıyorum, sen gittin gideli 2 yıldır o sakalları kesemiyorum, sadece kısaltıyorum nede olsa giderken ellerin deydi onlara.sanki kesersem senden bir parçada onlarla gidecek gibi.İyice deli oldum artık ağlama krizlerine giriyorum hemen koşup aynaya bakıyorum o göz yaşları süzülürken gözlerimden sanki sende süzülecekmişsin gibi geliyor ama olmuyor işte atamıyorum seni içimden…Yaşamayı unuttum galiba bugun uyandıgımda ayakkabımı bile bağlayamadım, 26 yıldır bağladığım o ayakkabıyı bağlayamadım işte, yine ağladım göz yaşlarım bitti artık kuru kuru ağlıyorum.O da ne deme sakın cidden gözümden yaş bile gelmiyo artık.O aldığım nefes boğazıma diziliyor.Hiçbir şey sensiz olmuyor anladım.Hala seviyorum seni gitsende, gelmesende seni görmesemde, duymasamda seviyorum hala ve seveceğim…